Kryminalistyczne fenotypowanie DNA w Polsce

Obrazek miniatury

Data

2017-03

Tytuł czasopisma

ISSN

Tytuł tomu

Wydawnictwo

Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Rzeszowskiego

Abstrakt

Z uwagi na fakt, iż cechy wyglądu zewnętrznego są uwarunkowane genetycznie, zaś rozmiar zmienności cech fizycznych człowieka jest na tyle duży, że rozróżnialność pomiędzy jednostkami jest w zasadzie całkowita, wśród naukowców narodziła się koncepcja, by na podstawie badań genetycznych śladu biologicznego zabezpieczonego na miejscu przestępstwa określić wygląd osoby, która ten ślad pozostawiła. Uzyskany w ten sposób tzw. rysopis genetyczny może okazać się nieocenioną pomocą w procesie wykrywczym, szczególnie wówczas, gdy dotychczas stosowane, konwencjonalne sposoby identyfikacji kryminalistycznej zakończyły się niepowodzeniem. Zakłada się, iż kryminalistyczne fenotypowanie DNA pozwoli ograniczyć krąg potencjalnych podejrzanych, a tym samym doprowadzi do sprawniejszego ustalenia sprawcy przestępstwa. Zastrzeżenia dotyczące sfery etycznej i społecznej, jakie według niektórych badaczy wiążą się z tą metodą, mogą stracić na znaczeniu w wyniku przyjęcia odpowiednich przepisów postępowania.
DNA phenotyping has the ability to unlock cold cases in forensics, missing-persons cases and reveal our ancestors physical appearance. Although the techniques cannot yet determine all the characteristics of a person, that time is coming very soon, and the techniques already can provide valuable information regarding red hair, blue and brown iris color, likely geographic region of origin, and other characteristics. DNA phenotyping is to determine during preliminary stages of investigation, an unknown perpetrator’s physical characteristics to narrow down a circle of presumed perpetrators. This paper presents a current state-of-the-art as regards the issue in question and perspectives for possible progress in predicting unknown perpetrators’ phenotypes. The text also contains the description of survey research conducted among the prosecutors in Cracow.

Opis

Cytowanie

Ius et Administratio nr 1/2017, s. 26-42