Sacrum w twórczości ks. Janusza Artura Ihnatowicza

W artykule poruszono kwestię występowania sacrum w twórczości ks. Janusza Artura Ihnatowicza. Autor to poeta wiary, ale także sakralnego doświadczenia. Jego wiersze przepełnione są skupieniem po tym, jak poeta odszedł od form złożonych i wystylizowanych. Kreuje świat pełen dobra, ale skazany na przemijanie. Chociaż czas w tej poezji ma szczególne miejsce, to jednak poza opisem przemijania spotykamy się z wiarą w sens ludzkiego życia oraz istnienia wedle Bożego planu – spełnionej ofiary Syna Bożego na krzyżu. Można tę twórczość poddawać kerygmatycznej interpretacji literatury, ponieważ dotyczy doświadczenia wiary chrześcijańskiej.

This article explores the presence of the sacred in the work of Father Janusz Artur Ihnatowicz. The author is a poet of faith, but also of sacred experience. His poems are filled with concentration, having moved away from complex and stylized forms. He creates a world full of goodness, yet doomed to transience. Although time holds a special place in this poetry, beyond the description of transience, we encounter a belief in the meaning of human life and existence according to God’s plan—the fulfilled sacrifice of the Son of God on the cross. This work can be subjected to a kerygmatic literary interpretation, as it concerns the experience of Christian faith.