Repozytorium UR

Początki przedawnienia ścigania przestępstw w rzymskim prawie karnym

DSpace Repository

Show simple item record

dc.contributor.author Zabłocka, Maria
dc.date.accessioned 2018-10-29T10:53:42Z
dc.date.available 2018-10-29T10:53:42Z
dc.date.issued 2018
dc.identifier.citation Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego. Seria Prawnicza. Prawo, t. 22/2018, s. 178–189 pl_PL.UTF-8
dc.identifier.issn 1643-0484
dc.identifier.issn 1730-3508
dc.identifier.uri http://repozytorium.ur.edu.pl/handle/item/4054
dc.description.abstract Pierwszy raz w prawie karnym wprowadzono instytucję przedawnienia ścigania przestępstw w ustawie uchwalonej za Augusta – lex Iulia de adulteriis coërcendis, która nakazywała w procesie karnym karać zdrady małżeńskie (adulterium) i zrównane z nimi czyny zwane stuprum, czyli stosunki z pannami i wdowami. Karany był też mężczyzna dokonujący tych czynów. Jednocześnie mąż, który nie rozwiódł się z niewierną i nie ukarał jej, oraz stręczyciele popełniali przestępstwo lenocinium. W ustawie tej po raz pierwszy wprowadzono instytucję przedawnienia karanych przez nią czynów. Oskarżenie nie mogło być wniesione po upływie 5 lat od popełnienia zakazanego czynu. Jednak prawodawstwo z okresu Tyberiusza starało się znieść przedawnienie oraz wprowadziło karalność prostytutek (dotychczas niepodlegających przepisom ustawy), natomiast cesarz Kaligula zamiast karania lenocinium wprowadził podatek od prostytutek i stręczycieli. Nadal jednak zgodnie z ustawodawstwem Augusta karano osoby dokonujące adulerium, stosując wobec adulterów instytucję przedawnienia wniesienia oskarżenia wynoszącą 5 lat. pl_PL.UTF-8
dc.description.abstract The institution of prescription of offences was for the first time introduced to Roman criminal law in the times of Augustus within the lex Iulia de adulteriis coërcendis, which, under the public law, penalized as a crime nearly all the extramarital relations, especially those of adultery (adulterium), and equally treated stuprum, which constituted fornication with unmarried women and widows. A man guilty of adulterium was equally penalized. If a husband failed to divorce or charge his adulterous wife, he could be subjected to penalty for pandering, equally to a pander (lenocinium). In this law, the prescription of offences was introduced for the first time. The prosecution could be brought not later than five years after committing a crime. Under Tiberius, however, the legislation attempted to derogate the prescription, and prostitutes (originally not subjected to prosecution) were equally subjected to penalties. Caligula, on the other hand, ceased to prosecute lenocinium and instituted taxes on prostitutes and panders. Nevertheless, the adultery was still penalized in accordance to Augustan law, with the prescription period of five years still in force. pl_PL.UTF-8
dc.language.iso pol pl_PL.UTF-8
dc.publisher Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego pl_PL.UTF-8
dc.rights Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Międzynarodowe *
dc.rights.uri http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/ *
dc.subject rzymskie prawo karne pl_PL.UTF-8
dc.subject przedawnienie pl_PL.UTF-8
dc.subject lex Iulia de adulteriis coërcendis pl_PL.UTF-8
dc.subject Roman criminal law pl_PL.UTF-8
dc.subject prescription pl_PL.UTF-8
dc.title Początki przedawnienia ścigania przestępstw w rzymskim prawie karnym pl_PL.UTF-8
dc.type article pl_PL.UTF-8
dc.identifier.doi 10.15584/znurprawo.2018.22.13


Files in this item

The following license files are associated with this item:

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Międzynarodowe Except where otherwise noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Międzynarodowe

Search DSpace


Browse

My Account

Statistics

Informacje