Systemowe konsekwencje orzecznictwa w sprawach frankowych

Abstract

Artykuł analizuje systemowe konsekwencje dominującej linii orzeczniczej w sprawach frankowych. Przedstawiono tezę, że przewaga konsumentów w sporach z bankami wynika z funkcjonalnego modelu ochrony opartego na standardach dyrektywy 93/13/EWG. Wskazano, że kontrola przejrzystości i równowagi kontraktowej prowadzi do jednolitej praktyki uznawania klauzul przeliczeniowych za abuzywne oraz do nieważności umów na podstawie art. 385 1 k.c. Model ten wzmacnia pozycję procesową konsumenta i ogranicza możliwość konwalidowania wadliwych umów. Standardy wypracowane w orzecznictwie frankowym oddziałują na ocenę innych produktów kredytowych opartych na złożonych wskaźnikach.The article examines the systemic consequences of the dominant judicial approach to foreign-currency mortgage disputes in Poland. It argues that the growing advantage of consumers stems from a functional model of protection grounded in the standards of Directive 93/13/EEC. Courts focus on transparency and contractual balance, consistently finding exchange-rate clauses abusive and declaring credit agreements invalid under Article 3851 of the Civil Code. This model strengthens the consumer’s procedural position and limits the possibility of “curing” unfair terms. The standards developed in foreign-currency cases influence the assessment of other credit products based on complex financial indicators.