Prawo do cyberbezpieczeństwa w kontekście prawa do dobrej administracji (e-administracji)

Abstract

Celem artykułu jest wskazanie w jaki sposób rozwój nowych technologii oddziałuje na aktualną politykę administracji publicznej w kwestii zapewnienia cyberbezpieczeństwa. Należy zaznaczyć, że administracja publiczna na gruncie dyrektywy NIS2 została uznana za sektor świadczący usługi kluczowe, co implikuje konieczność dokonania zmian w obrębie opracowania bądź udoskonalenia polityk cyberbezpieczeństwa, wdrożenia odpowiednich środków organizacyjnych i prawnych, wzmocnienia kompetencji cyfrowych pracowników czy zmian o charakterze technologicznym. W artykule przedstawiono pozytywne i negatywne aspekty dotyczące przeobrażenia modelu funkcjonowania administracji publicznej w związku z wprowadzeniem aktów prawnych o tematyce informatyzacji i cyberbezpieczeństwa. Artykuł podkreśla, że prawo do „cyberbezpieczeństwa” stanowi obecnie kluczową determinantę prawa do dobrej administracji (e-administracji), wartość podlegającą szczególnej ochronie prawnej.

The aim of this article is to show how the development of new technologies affects the current policies of public administrations to ensure cybersecurity. It should be noted that public administration has been recognised as a key service sector under the NIS2 directive, which implies the need for changes in the development or improvement of cybersecurity policies, the implementation of appropriate organisational and legal measures, the strengthening of digital competences of employees and technological changes. The article outlines the positive and negative aspects regarding the transformation of the public administration's operating model due to the introduction of legislation on computerisation and cybersecurity. The article emphasises that the right to “cybersecurity” is now a key determinant of the right to good administration (e-government), a value subject to special legal protection.