Constructing the neighbor: Ukraine’s location in Belarusian Internal Relations scholarship

Abstract

This article examines how Belarusian International Relations (IR) scholarship portrays Ukraine. Drawing on constructivist and sociological approaches, it argues that local academic discourse can shed light on the interplay between domestic political constraints, regional allegiances, and knowledge production. The analysis focuses on three peer-reviewed IR journals, examining articles that refer or are primarily devoted to Ukraine. While Ukraine ranks second to Russia in terms of general mentions, sustained scholarly engagement remains limited. Belarusian scholars tend to avoid sensitive topics such as the annexation of Crimea and the armed conflict in Donbas, often employing neutral language that neither criticizes Russia nor explicitly supports its position. Reference analysis reveals a strong reliance on Russian sources, though this does not necessarily reflect a pro-Russian narrative. Taken together, these patterns demonstrate how a state’s political environment shapes the scope and tone of scholarly engagement with regional developments.

W artykule przeanalizowano, w jaki sposób białoruska nauka o stosunkach międzynarodowych przedstawia Ukrainę. Opierając się na podejściu konstruktywistycznym i socjologicznym, argumentujemy, że lokalny dyskurs naukowy może naświetlić wzajemne oddziaływanie między krajowymi ograniczeniami politycznymi, regionalnymi lojalnościami i tworzeniem wiedzy. Przeanalizowaliśmy trzy recenzowane czasopisma IR uznane przez Wyższą Komisję Atestacyjną Białorusi, koncentrując się na artykułach, które wyraźnie odnoszą się do Ukrainy lub koncentrują się na niej. Chociaż Ukraina zajmuje drugie miejsce po Rosji w ogólnych wzmiankach, głębokość dedykowanego zasięgu pozostaje ograniczona. Białoruscy naukowcy są ostrożni w poruszaniu drażliwych kwestii, takich jak aneksja Krymu czy rosyjsko-ukraiński konflikt zbrojny w Donbasie. Analiza dyskursu pokazuje, że białoruscy naukowcy często przyjmują neutralną terminologię, unikając wyraźnej krytyki Rosji, a jednocześnie rzadko popierając jej perspektywę. Analiza źródeł wskazuje na poleganie na źródłach rosyjskich, choć niekoniecznie przekłada się to na narracje prorosyjskie. Śledząc te wzorce, artykuł pokazuje, w jaki sposób środowisko polityczne państwa kształtuje zaangażowanie naukowców w główne wydarzenia regionalne.