Przeglądanie według Temat "partycypacja"
Aktualnie wyświetlane 1 - 12 z 12
- Wyniki na stronie
- Opcje sortowania
Pozycja Budowanie odpowiedzialności i integralności zespołu przez zwiększanie partycypacji pracowników w celach i zadaniach organizacji(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2014) Pawlak, JustynaCelem niniejszego artykułu jest omówienie problematyki zależności pomiędzy poczuciem podmiotowości i partycypacji a funkcjonowaniem zespołu w organizacji. Poprzez analizę literatury i badań autorka prezentuje, w jaki sposób zwiększenie poczucia podmiotowości i partycypacji pracowników w sprawach dotyczących organizacji, może wpływać na wzrost odpowiedzialności i integralności tworzonego przez nich teamu, co w efekcie przekładać się będzie na jakość uzyskanego wyniku oraz zintegrowanie rozwoju organizacji i pracowników. Każdy zespół pracujących razem ludzi podlega określonym etapom rozwoju oraz tendencjom, które wpływają na jego spójność i efektywność, a takie zarządzanie, które oprócz wydajności, zwiększa również jego integralność i odpowiedzialność jest celem wielu managerów. Jednym ze sposobów zarządzania, który temu sprzyja jest zarządzanie przez partycypację. Kładąc nacisk na podmiotowość pracownika, jego sprawczość i zdolność do działania, a nie tylko reagowania, wzmacnia ono zaangażowanie i gotowość do dojrzałej współpracy. Pozwala też zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych skutków pracy zespołowej, takich jak np. myślenie grupowe. Stylem zarządzania, który już w swoim założeniu kładzie nacisk na podmiotowość jest Total Participation Management, którego celem jest zbudowanie organizacji, której systemy będą pozwalały pracownikowi na pełne uczestnictwo we wszystkich aspektach jej działalności. Jest to styl bardzo wymagający zarówno w odniesieniu do szeregowych pracowników, jak i do kadry managerskiej, jednak organizacje tak zarządzane często uzyskują przewagę konkurencyjną w zakresie wyników finansowych, a także w zakresie bycia atrakcyjnym miejscem pracy, przyciągającym specjalistów, wspierających potencjał firmy.Pozycja Empowerment and partnership – is it possible in the academic library?(Dominican University Graduate School of Library and Information Science, 2009) Jaskowska, BożenaThe paper presents the idea of empowerment and partnership in the academic library. Some differences between classic and empowerment management and a few most important features of leadership are also pointed out in the study. Difficulties as well as benefits of participation in an academic library are shown in the second part of the paper. The are many areas in the academic library where empowerment and partnership could be successfully implemented in the management process.Pozycja OD DIALOGU DO DELIBERACJI. PODMIOTY NIEPUBLICZNE JAKO (NIE)OBECNY UCZESTNIK LOKALNEGO PROCESU DECYZYJNEGO. RAPORT Z BADANIA ANKIETOWEGO(Ipsylon Pracownia Analiz Społecznych, 2018-10) Kołomycew, Anna; Pawłowska, Agnieszka; Żuk, Iwona; Kmieciak, Robert; Antkowiak, Paweł; Radzik-Maruszak, Katarzyna; Boratyn, Dominik; Szulc-Wałecka, Elżbieta; Siuda, AnnaRaport został opracowany na podstawie materiału empirycznego, zgromadzonego w trakcie prowadzenia badania ilościowego, realizowanego wśród członków społecznych rad i komisji działających przy organach samorządowych i przez te organy powołanych. Badanie ankietowe prowadzono w ramach projektu badawczo-edukacyjnego zatytułowanego: „Od dialogu do deliberacji. Podmioty niepubliczne jako (nie)obecny uczestnik lokalnego procesu decyzyjnego”, finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu „DIALOG”. Projekt realizowany jest przez konsorcjum trzech jednostek naukowych: Instytut Nauk o Polityce Uniwersytetu Rzeszowskiego, Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Wydział Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Przeprowadzenie badania ankietowego zlecone zostało Pracowni Analiz Społecznych IPSYLON z Sanoka. Badanie ilościowe realizowane było od kwietnia do października 2018 roku. W celu pozyskania informacji, interesujących z punktu widzenia problematyki projektu, wykorzystano wystandaryzowany kwestionariusz ankiety obejmujący 21 pytań problemowych oraz 7 pytań metryczkowych. Badanie ankietowe zostało zrealizowane za pomocą trzech równoległych technik badawczych: ankiety online (CAWI), ankiety papierowej indywidualnej oraz audytoryjnej (PAPI), a także ankiety telefonicznej (CATI). Ankieta skierowana została do członków społecznych rad i komisji, działających w 65 miastach na prawach powiatu, a więc we wszystkich tego typu miastach, za wyjątkiem miasta stołecznego Warszawy. Badaniem objęto takie podmioty jak: - rady młodzieżowe, - rady seniorów, - rady działalności pożytku publicznego, - rady do spraw osób niepełnosprawnych, - rady sportu, - rady rynku pracy, - komisje bezpieczeństwa i porządku, - komisje urbanistyczno-architektoniczne. W rezultacie kilkumiesięcznych działań udało się zgromadzić materiał empiryczny obejmujący dane z 1402 ankiet, zrealizowanych w 65 miastach na prawach powiatu (choć w bardzo zróżnicowanych proporcjach) wśród członków 292 rad i komisji. Najliczniej reprezentowane są rady i komisje z Lublina, Rudy Śląskiej, Płocka, Częstochowy, Sosnowca, Rzeszowa, Tarnowa, Konina, Gliwic, Katowic, Szczecina i Poznania.Pozycja Od dialogu do deliberacji. Podmioty niepubliczne jako (nie)obecny uczestnik lokalnego procesu decyzyjnego. Raport z badania ankietowego(Ipsylon Pracownia Analiz Społecznych, 2018-10) Kołomycew, Anna; Pawłowska, Agnieszka; Żuk, Iwona; Kmieciak, Robert; Antkowiak, Paweł; Radzik-Maruszak, Katarzyna; Boratyn, Dominik; Szulc-Wałecka, Elżbieta; Siuda, AnnaRaport został opracowany na podstawie materiału empirycznego, zgromadzonego w trakcie prowadzenia badania ilościowego, realizowanego wśród członków społecznych rad i komisji działających przy organach samorządowych i przez te organy powołanych. Badanie ankietowe prowadzono w ramach projektu badawczo-edukacyjnego zatytułowanego: „Od dialogu do deliberacji. Podmioty niepubliczne jako (nie)obecny uczestnik lokalnego procesu decyzyjnego”, finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu „DIALOG”. Projekt realizowany jest przez konsorcjum trzech jednostek naukowych: Instytut Nauk o Polityce Uniwersytetu Rzeszowskiego, Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Wydział Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Przeprowadzenie badania ankietowego zlecone zostało Pracowni Analiz Społecznych IPSYLON z Sanoka. Badanie ilościowe realizowane było od kwietnia do października 2018 roku. W celu pozyskania informacji, interesujących z punktu widzenia problematyki projektu, wykorzystano wystandaryzowany kwestionariusz ankiety obejmujący 21 pytań problemowych oraz 7 pytań metryczkowych. Badanie ankietowe zostało zrealizowane za pomocą trzech równoległych technik badawczych: ankiety online (CAWI), ankiety papierowej indywidualnej oraz audytoryjnej (PAPI), a także ankiety telefonicznej (CATI). Ankieta skierowana została do członków społecznych rad i komisji, działających w 65 miastach na prawach powiatu, a więc we wszystkich tego typu miastach, za wyjątkiem miasta stołecznego Warszawy. Badaniem objęto takie podmioty jak: - rady młodzieżowe, - rady seniorów, - rady działalności pożytku publicznego, - rady do spraw osób niepełnosprawnych, - rady sportu, - rady rynku pracy, - komisje bezpieczeństwa i porządku, - komisje urbanistyczno-architektoniczne. W rezultacie kilkumiesięcznych działań udało się zgromadzić materiał empiryczny obejmujący dane z 1402 ankiet, zrealizowanych w 65 miastach na prawach powiatu (choć w bardzo zróżnicowanych proporcjach) wśród członków 292 rad i komisji. Najliczniej reprezentowane są rady i komisje z Lublina, Rudy Śląskiej, Płocka, Częstochowy, Sosnowca, Rzeszowa, Tarnowa, Konina, Gliwic, Katowic, Szczecina i Poznania.Pozycja Odpowiedzialność społeczna jako wyzwanie dla polityki miejskiej(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2024-03) Cwynar, Katarzyna M.Przedmiotem artykułu są rozważania dotyczące założeń miasta społecznie odpowiedzialnego. Autorka, odwołując się do wybranych koncepcji kształtowania miast, wskazuje na rodzaje i funkcje miast w kulturze europejskiej. Podkreśla jednocześnie władztwo polityczne i ekonomiczne w kształtowaniu miast. Tym samym ukazuje wykluczenie mieszkańców miast w podejmowaniu decyzji dotyczących fundowania i rozwoju miasta, w ramach którego funkcjonują. Autorka formułuje tezę o konieczności przyjęcia zasady odpowiedzialności społecznej za dobrostan mieszkańców jako zasady regulatywnej polityki miejskiej. Swoje stanowisko argumentuje potrzebą uwzględniania różnorodnych interesów społecznych. Kształtowanie miasta społecznie odpowiedzialnego upatruje w koordynacji interesów realizowanych przez podmioty zarówno sektora publicznego, prywatnego, jak i pozarządowego oraz samych obywateli. Urzeczywistnienie wskazanych przesłanek, autorka warunkuje doskonaleniem moralnym poszczególnych jednostek i doskonaleniem prawa stanowionego.Pozycja Partycypacja cudzoziemców w gminach – zagadnienia administracyjnoprawne(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2021) Kruszyńska-Kośmicka, Marlena; Princ, MarcinPrzedmiotem rozważań zamieszczonych w niniejszym artykule są rozwiązania prawne, które stanowią ramy partycypacji społecznej cudzoziemców w procesach decyzyjnych podejmowanych na poziomie samorządu terytorialne. Autorzy zastanawiają się, czy regulacje prawne w tym zakresie zostały należycie ukształtowane. Opracowanie zawiera również przykłady działań podejmowanych przez niektóre gminy na rzecz zwiększenia udziału cudzoziemców we wspólnotach samorządowych.Pozycja Partycypacjonizm i responsywność jako wyznaczniki pytania o sens bycia. Możliwość rewolucji duchowej w ponowoczesności(Autor, 2017) Wadowski, JanСтатья предлагает динамичный подход к человеку, как к существу партисипативному и респонсивному (1). Модифицируя известное предложение Готфрида Вильгельма Лейбница, автор хочет показать, что вопрос о смысле бытия (совместного бытия) относится к эйдетической сфере человека (2). Обращаясь к попытке уловить дух постмодернизма, тезис, выдвинутый в статье, фокусируется на двух характерных аспектах: текучей современности (Зигмунт Бауман) и технонауке (3). Однако оба этих свойства обусловлены конкретной интерпретацией бытия (совместного бытия) (4). Кризис в постмодернизме носит в основном аксиологический характер и, тем не менее, представляет собой возможность цивилизационного возврата (5), который может быть достигнут благодаря духовной революции (6). Эта революция возможна благодаря шестиконечной «звезде свободы», которая является специфической (вдохновленной концепцией Франца Розенцвейга) метафизически-когнитивной моделью. Эта модель также является описанием пути, ведущего к потенциальной мудрости (7).Pozycja Polityka inkluzji – iluzja równości?(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2016) Przybylska-Czajkowska, BarbaraRówność, sprawiedliwość, wolność, demokracja – to wartości żywe i cenne dla współczesnych ludzi, zarówno dla tzw. przeciętnego człowieka, jak i dla teoretyków. W świadomości potocznej istnieje poczucie ich wzajemnych związków i pewnego rodzaju ich niepodzielności. Występują, jak się wydaje „chętnie” razem. Teoretycy, którzy również chętnie zajmują się tymi ideami, lub, jak w przypadku równości, ich przeciwieństwem – nierównością, znajdują także dowody na bliskość tych pojęć. Szczególnie, burzliwe dyskusje na temat poważnego społecznego i politycznego problemu, jakim są narastające nierówności pokazują wpływ, jaki na wolność, jakość demokracji i stan społeczeństwa ma brak równości. Aby zademonstrować swą aktywność i zaangażowanie w zwalczaniu nierówności, które są dla demokracji niszczące, politycy ogłosili politykę inkluzji. Przedstawiano ją jako sposób wyrównywania rażących nierówności, metodę na włączenie i partycypację, jako na lepszą jakość demokracji. Jednak, zdaniem F. Furediego, stan społeczeństwa: upadek standardów w kulturze, poziomu edukacji, bierność obywateli, a także niekorzystne zmiany w obszarze nauki i niezależności intelektualistów, dowodzą, że to się nie udało. Przyczyną porażki polityki inkluzji jest, jego zdaniem, fakt, że była ona tylko iluzją polityki równości. Rzeczywista walka z nierównością, musi być walką z rzeczywistymi – ekonomicznymi źródłami nierówności, a nie tylko wytwarzaniem w jednostkach przekonania o równości. Polityka inkluzji, zdaniem Furediego, była właśnie tylko zabiegiem psychologicznym, mającym dać złudzenie równości jednostkom, a politykom pomóc odzyskać nadszarpnięte zaufanie obywateli. Włączanie i partycypacja jest dobrą propozycją, ale jako uzupełnienie innych, podstawowych działań w sferze ekonomii i polityki, które oddziaływałyby na ekonomiczne i społeczne źródła nierówności. Polityka inkluzji nie powinna też, jak to się stało, obniżać poziomu edukacji, kultury i jakości demokracji. To jest możliwe i nie należy ulegać przekonaniu, że zwiększenie dostępu do np. edukacji czy kultury, zawsze musi mieć taki skutek. F. Furedi nie tylko wskazuje na nieskuteczność, dla celu, jakim jest polepszenie stanu społeczeństwa i demokracji, metod, jakie proponowała polityka inkluzji, ale obwinia samych polityków o nie – szlachetne intencje. Niezależnie od tego czy ma rację, jego stanowisko warte jest przemyślenia i uwzględnienia w dyskusji o nierównościach.Pozycja Postawy lokalnej społeczności wobec rozwoju turystyki wiejskiej i ich konsekwencje dla obszaru recepcji(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2015) Kuźniar, WiesławaW artykule dokonano identyfikacji postaw lokalnej społeczności w kontekście kształtowania atrakcyjności produktu turystycznego oraz wskazano preferowane zmiany, mające na celu zwiększenie akceptacji i zaangażowania mieszkańców w realizację przedsięwzięć turystycznych. Założony cel zrealizowano w oparciu o analizę literatury przedmiotu, na tle której zaprezentowano własne wyniki badań i obserwacji, związane z prowadzonym w latach 2010–2012 grantem badawczym. W artykule starano się udowodnić tezę, zakładającą, iż sukces przedsięwzięć turystycznych realizowanych na danym obszarze recepcji zależy nie tyle od walorów turystycznych, co postaw i zachowań podmiotów współtworzących produkt turystyczny gminy/regionu, w tym zwłaszcza od ich kreatywności, pasji, umiejętności współdziałania czy też umiejętności tworzenia długotrwałych relacji. Znaczącą rolę w tym zakresie mają do odegrania mieszkańcy obszaru recepcji. Ich wzrastający udział we współtworzeniu atrakcyjności produktu turystycznego skłania do wskazania działań, mających na celu kształtowanie pozytywnych, a zarazem kreatywnych postaw. Szczególną rolę społeczność lokalna ma do odegrania w zakresie tworzenia „dobrego klimatu” dla turystów oraz kreowania wizerunku. Wśród badanych mieszkańców przeważają neutralne postawy, charakteryzujące się brakiem zainteresowania turystycznym rozwojem obszaru recepcji. Aby włączyć lokalną społeczność w proces tworzenia „dobrego klimatu” dla turystyki, zaleca się przede wszystkim zwiększyć stopnień partycypacji społecznej oraz zintensyfikować przepływ informacji, eksponującej korzyści wynikające z turystyki dla danego terytorium. Wskazane jest również wyodrębnienie lokalnego lidera, koordynującego współdziałanie pomiędzy wszystkimi podmiotami zaangażowanymi w rozwój turystyki wiejskiej, do których należy także wliczyć mieszkańców obszaru recepcji.Pozycja Rola Pokolenia Z w procesie współtworzenia marki miasta (na przykładzie Rzeszowa)(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2024-03) Kuźniar, Wiesława; Szopiński, WiesławW artykule przedstawiono możliwości współuczestniczenia mieszkańców reprezentujących pokolenie Z w procesie kreowania i promowania marki miasta na przykładzie Rzeszowa. Autorzy założyli tezę, że młodzi mieszkańcy będący przedstawicielami pokolenia Z stanowią wiodącą grupę interesariuszy miasta, która przyczynia się do promowania jego walorów i kreowania marki miasta. Na tle rozważań teoretycznych odnoszących się do procesu brandingu miasta zaprezentowano wyniki badania ankietowego przeprowadzonego w 2023 r. wśród młodych mieszkańców Rzeszowa. Pozwoliły one określić stopień identyfikacji młodych mieszkańców z miastem oraz obszary ich aktywności w zakresie budowania marki miasta. Badanie wykazało, że młodzi ludzie nie do końca identyfikują się ze swoim miastem i często brak im przekonania co do możliwości oddziaływania na jego rozwój. Celowe wydaje si ę zatem zintensyfikowanie działań wizerunkowych mających pozycjonować Rzeszów jako idealne miasto dla młodych ludzi.Pozycja Social foundations of functioning and development of local communities(Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2020) Tuziak, ArkadiuszThe purpose of the article is an attempt to answer the question about the role of endogenous social resources in the functioning and development of local communities. The initial thesis of the analyses undertaken in the article is included in the statement that such resources as subjectivity, participation and civic activity constitute the social foundation and functional requirement for the duration and development of local communities. In the scientific recognition of the subject matter, a method of analysing the literature was used. The scope of the study includes characteristics and analyses of the subjectivity of local communities, participation at the local level and civic activity. The first part of the study shows the subjectivity of local communities as a function of decentralisation and development of local government. Attention was focused on a set of phenomena, processes and factors of the sociological and political character – the integrated co-existence of which is an expression of subjectivity – by providing a real impact of the residents on the functioning and development of the local community. In the second part of the study, social participation was analysed as a manifestation of decentralisation of public administration and an important element of local development programming. A multi-level system of cooperation between citizens and local authorities was presented, as well as rules determining the effectiveness of involvement and participation in the conditions of local government. It stressed the importance of the local government as an institutional environment formation of the active participatory attitude towards undertaking the activities within local communities for the implementation of their needs and self-development. The following part of the article focused on social civic activity as common and conscious articulation, implementation and defence of the interests, needs and aspirations of the local community. Types, scope and manifestations of civic activity were presented, emphasising the pro-development and functional benefits of civic involvement. The analyses and descriptions provided in the article lead to the conclusion that the functioning and development of local communities are a bottom-up, integrated process of economic, political, social and cultural character. Their orientation and proper conduct are positively influenced by endogenous and social potential in the form of subjectivity, participation and civic activity. A synthetic approach to the issue under scrutiny is the author’s model of social triple helix depicting interdependencies and interpenetrations of the three spheres of influence – subjectivity, participation and civic activity within the functioning and the development of local community.Pozycja Zwiększanie partycypacji społecznej w planowaniu przestrzeni: polskie doświadczenia(Uniwersytet Rzeszowski: Południowo-Wschodni Oddział Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej z siedzibą w Rzeszowie, 2016) Kozak, MarekJedną ze słabości polskiego systemu rozwoju jest niski poziom integracji (czyli niski poziom kapitału ludzkiego i społecznego, niskie zaufanie do innych osób i instytucji), skutkujący ograniczonym poziomem partycypacji społecznej i słabszymi rezultatami podejmowanych działań. Jak dotąd w programach i projektach publicznych partycypacja społeczna była z reguły ograniczona do konsultacji poprzedzających podjęcie interwencji, przy czym tylko wtedy, gdy było to wymagane (czyli np. w polityce spójności). Obecnie UE oczekuje aby partnerstwo było stałym i trwałym elementem poszczególnych polityk i programów na każdym etapie pracy (od planowania przez realizację, po zamykanie i rozliczanie efektów).