Przeglądanie według Temat "biomarker"
Aktualnie wyświetlane 1 - 3 z 3
- Wyniki na stronie
- Opcje sortowania
Pozycja Growth differentiation factor 15 – a review of current literature on biological roles and clinical significance(Publishing Office of the University of Rzeszow, 2024-12) Rzemieniewski, Bartosz; Kasztelan, Aleksandra; Poboży, Kamil; Domańska-Poboża, JuliaIntroduction and aim. Growth differentiation factor 15 (GDF15), a member of the TGF-β superfamily, plays crucial roles in various physiological and pathological processes including inflammation, apoptosis, angiogenesis, cell repair, growth, metabolic regulation, and immune response. This review aims to discuss the biological roles and clinical significance of GDF15 and to analyze its impact across different medical fields such as cardiology, oncology, neurology, gynecology, and areas related to aging and metabolic disorders. Material and methods. A review was constructed through a literature search on PubMed and Google Scholar databases, focusing on studies from 2014 to 2024, using relevant keywords. Analysis of the literature. Recent research highlights GDF15’s potential as a biomarker in cardiovascular diseases, its role in cancer progression and resistance to therapies, and its significance in metabolic regulation affecting conditions like obesity, diabetes, and cachexia. Emerging research also points to its role in aging, mitochondrial diseases, and systemic conditions such as sepsis, liver, and lung disorders. Conclusion. GDF15’s involvement in multiple pathological states and its broad impact across various medical disciplines underline its potential for future clinical applications. Understanding GDF15’s complex roles could lead to novel therapeutic strategies and enhance prognostic assessments in diverse medical fields.Pozycja Salivary tumour necrosis factor-alpha and receptor for advanced glycation end products as prognostic and predictive markers for recurrence in oral squamous cell carcinoma – a pilot study(Publishing Office of the University of Rzeszow, 2023-03) Brundha, Marimuthu Parasuraman; Raveendran, Swarnalatha Raghunathan; Rajeshkar, NarayanaswamyIntroduction and aim. Tumour necrosis factor-alpha (TNF-α) belongs to the cytokine family TNF/TNFR. As a multifunctional cytokine, TNF-α plays a significant role in diverse and a variety of cellular events such as cell survival, proliferation, differentiation, and death. As a pro-inflammatory cytokine, TNF-α acts as a bridge between inflammation and carcinogenesis. Receptor for advanced glycation end products (RAGE) are cellular receptors belonging to the immunoglobulin superfamily. As one of the primary mediators of innate immunity, acute and chronic inflammatory disorders, and certain cancers, RAGE signaling plays an important role. The aim of the present study is to analyze the prognostic significance of salivary TNF-α and RAGE in oral squamous cell carcinoma. Material and methods. A study was conducted testing saliva samples collected from ten patients with well-differentiated and moderately differentiated oral squamous cell carcinomas. To determine the levels of TNF-α and RAGE in unstimulated saliva from patients, an ELISA kit from RAY BIOTECH was used for the study, and the readings were read at 450 nm. Statistical analysis was performed using SPSS software. Version 23 of SPSS was used to plot the standard curve. Statistical comparisons were done using Mann-Whitney U test and ROC analysis. Results. Salivary TNF-α and RAGE in patients were considered to be induced by radiotherapy at a higher level in moderately differentiated squamous cell carcinoma when compared to well differentiated squamous cell carcinoma. Thus, there is an increase in the induced Salivary TNF-α and RAGE levels by radiotherapy with increase in the histological stages of oral squamous cell carcinoma. The statistical analysis also proved the same. Conclusion. Hence salivary TNF-α and RAGE may be used as a biomarker for oral cancer to predict the prognosis.Pozycja Zaburzenia epigenetyczne w chorobie zwyrodnieniowej stawów(Uniwersytet Rzeszowski, 2024-12-12) Szala, DariuszChoroba zwyrodnieniowa stawów (ChZS) jest jednym z najbardziej powszechnych schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego, które znacznie obniża jakość życia pacjentów. Przyczyny ChZS są złożone i obejmują zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. W niniejszej pracy skupiono się na roli mikroRNA (miRNA) w patogenezie ChZS, ze szczególnym uwzględnieniem ich potencjału jako biomarkerów diagnostycznych. MiRNA to krótkie, niekodujące RNA, które regulują ekspresję genów na poziomie potranskrypcyjnym. Zaburzenia w ekspresji lub przetwarzaniu miRNA zostały powiązane z licznymi schorzeniami, w tym z ChZS. Badania wykazały zmiany w poziomach niektórych miRNA w przebiegu ChZS oraz ich potencjał jako biomarkerów diagnostycznych tej choroby. Celem niniejszej pracy było zbadanie roli miRNA w patogenezie ChZS oraz ich potencjału jako biomarkerów diagnostycznych. Celami szczegółowymi było: określenie profilu ekspresji miRNA w chrząstce i surowicy pobranej od chorych z ChZS, porównanie profilu ekspresji miRNA w ChZS i grupie kontrolnej, określenie zależności między profilem miRNA a czynnikami demograficznymi i środowiskowymi oraz ocena znaczenia klinicznego miRNA, co pozwoliło na lepsze poznanie mechanizmów epigenetycznych prowadzących do powstania tej choroby. Do badania zakwalifikowano pacjentów, którzy wyrazili pisemną świadomą zgodę na udział w badaniu. Próbki zbierano w latach 2014-2015, a grupa badana była rekrutowana spośród pacjentów Kliniki Ortopedii i Traumatologii Szpitala Uniwersyteckiego nr 2 w Rzeszowie. Łącznie pozyskano 36 próbek surowicy i 29 próbek chrząstki stawowej od pacjentów z rozpoznaną ChZS. Grupę kontrolną stanowili pacjenci ze złamaniami szyjki kości udowej, którzy nie odczuwali bólu stawów przed urazem i nie wykazywali objawów ChZS w badaniu radiologicznym. Dane zbierane od pacjentów obejmowały płeć, wiek, BMI, wiek wystąpienia choroby, stadium choroby, obecność towarzyszących chorób przewlekłych, dolegliwości bólowe z innych stawów oraz styl życia. Próbki chrząstki stawowej pobierano podczas operacji endoprotezoplastyki stawu biodrowego. Wszystkie operacje wykonywano w tym samym szpitalu przez ten sam zespół ortopedów. Analiza wykazała istotne różnice w ekspresji miRNA w chrząstce między pacjentami z ChZS a grupą kontrolną. Spośród 19 analizowanych miRNA, cztery (hsa-miR-138-5p, hsa-miR-146a-5p, hsa-miR-335-5p i hsa-miR-9-5p) wykazały ponad dwukrotny wzrost ekspresji u pacjentów z ChZS w porównaniu z grupą kontrolną. Zmiany w ekspresji tych miRNA nie były jednak istotnie związane z danymi klinicznymi. Badanie dotyczące ekspresji miRNA w surowicy pacjentów z ChZS wykazało istotne różnice w porównaniu do grupy kontrolnej. Spośród 20 analizowanych miRNA, zaobserwowano istotny wzrost miR-146a-5p i miR-98-5p oraz redukcję miR-222-3p i miR-27a-3p. Mimo znaczących zmian w ekspresji, brak korelacji z cechami klinicznymi pacjentów sugeruje, że miRNA mogą nie być bezpośrednio związane z progresją choroby. Wyniki te podkreślają potrzebę dalszych badań nad rolą miRNA w różnych etapach ChZS i ich potencjalnym zastosowaniem klinicznym. Wnioski z przeprowadzonych badań wskazują, że miRNA mogą stanowić wartościowe narzędzia diagnostyczne w ChZS. Szczególnie miR-146a-5p ma potencjał jako biomarker monitorujący procesy zwyrodnieniowe w stawie. Dalsze badania na większej kohorcie pacjentów są niezbędne do pełnego zrozumienia roli miRNA w ChZS oraz do opracowania skutecznych metod terapeutycznych opartych na modulacji miRNA.